μπερδέματα...

Δεν καταλαβαίνω...εξηγήστε μου κάποιος...

Παίρνει η Ελλάδα δάνειο με επαχθείς όρους, επειδή είναι προ της χρεωκοπίας. Πώς σκοπεύει να το αποπληρώσει στο μέλλον; Η περικοπή μισθών και συντάξεων, αν και παράνομη, δε βοηθάει τη χώρα να αποκτήσει χρήματα που δεν είχε. Απλώς ξοδεύει λιγότερα (σε αυτόν τον τομέα τουλάχιστον). Η φορολογία, αν και αυξάνεται ονομαστικά, δεν είναι δυνατόν να αποφέρει τα αναμενόμενα κέρδη αφού οι μισθοί μειώνονται και ασφαλώς θα ακολουθήσει η αγοραστική κίνηση.
Ποιους άλλους πόρους έχει το κράτος για να βρει το κεφάλαιο που δανείζεται σήμερα και τους τόκους και να τα επιστρέψει;
Υπάρχει ο τουρισμός, ο οποίος όμως υφίσταται σημαντικό πλήγμα. Αρκεί να δει κανείς τα πρωτοσέλιδα του ξένου τύπου του τελευταίου μήνα και, ακόμα περισσότερο, της τελευταίας εβδομάδας.
Αυτά.
Μα δεν υπάρχει τίποτε άλλο;
Είναι δυνατόν;
Δεν ξέρω, βρε παιδιά. Σκέφτομαι την Ολυμπιακή που ξεπουλήθηκε, τον ΟΤΕ που δόθηκε χάρισμα στους Γερμανούς (οι οποίοι τώρα ανησυχούν ότι θα πληρώσουν, λέει, για τους Έλληνες), τα λιμάνια που προσπαθούσαν να πουλήσουν (ή πούλησαν τελικά; Έχω χάσει επεισόδια) στους Κινέζους, τα διόδια των καινούριων δρόμων και γεφυρών που τα εκμεταλλεύονται ξένες εταιρείες κι αναρρωτιέμαι: Έχει κρατήσει κάτι το ελληνικό κράτος για να έχει έσοδα; Κι αν όχι, από πού περιμένει να τα βρει;
Δεν έχω ακουσει να γίνονται σχέδια για εμπορική, βιομηχανική ή άλλη ανάπτυξη. Χαίρονται όλοι για το νέο δάνειο κι εγώ αναρρωτιέμαι: Τι να το κάνουμε ένα δάνειο που σε τρία χρόνια θα μας έχει φέρει σε χειρότερη κατάσταση από αυτήν στην οποία βρισκόμαστε; Αν η χρεωκοπία είναι μονόδρομος, γιατί δεν την κηρύσσουμε τώρα να τελειώνουμε, και περιμένουμε πρώτα να περάσουμε όλες τις αλλαγές που τόσα χρόνια ανεπιτυχώς προσπαθούσε η Ευρώπη να περάσει για να πούμε μετά ότι είναι αναπόφευκτη;
Οι Αμερικάνοι κάνουν τη δουλειά τους: Το ευρώ παραέχει γίνει επικίνδυνο γι' αυτούς, καιρός του ήταν να πέσει λίγο.
Οι Ευρωπαίοι κάνουν τη δουλειά τους: Παίρνουμε δάνεια και τους τα επιστρέφουμε όπως μας τα έδωσαν για να αποπληρώσουμε τους τόκους των παλαιότερων δανείων που μας είχαν δώσει οι ίδιοι και να αγοράσουμε υπέροχα χαλασμένα υποβρύχια και ό,τι άλλη σαβούρα τους είχε περισσέψει στις αποθήκες όπλων τους. Έτσι ουσιαστικά δε δίνουν τίποτα, με έναν μαγικό τρόπο όμως δικαιολογούνται τα ελλείμματα των δικών τους προϋπολογισμών (τα χρήματα πήγαν στους κακούς Έλληνες) κι εμφανίζεται να τους χρωστάμε όλο και περισσότερα. Συγχρόνως έχουν την ευκαιρία να παραπονεθούν για ό,τι πληρώνουν για τους Έλληνες, τους "τεμπέληδες, τους ψεύτες και τους κλέφτες".
Οι πολιτικοί μας κάνουν τη δουλειά τους: Βρίσκουν την ευκαιρία να περάσουν όποιο νόμο προσπαθούσαν ανεπιτυχώς εδώ και είκοσι χρόνια, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την περικοπή του δέκατου τρίτου μισθού, την αύξηση ωραρίου, τη μείωση μισθών και συντάξεων, την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις άλλες χώρες της Ευρώπης (τουλάχιστον στη Γερμανία το γνωρίζω από προσωπική εμπειρία) αυτές οι ίδιες αλλαγές έχουν περάσει εδώ και δέκα χρόνια χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Ο ελληνικός λαός όμως δε θα το άφηνε τόσο εύκολα να περάσει, επομένως έπρεπε να γίνει με το δύσκολο τρόπο. Ασφαλώς μόλις περάσουν όλες οι αλλαγές που θέλουν θα ανακαλύψουμε με έκπληξη ότι τελικά, και αποκλειστικά χάρη σε αυτές τις αλλαγές, δεν είναι η χώρα μας στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Τα μαθηματικά δε βγαίνουν, όμως ποιος νοιάζεται;
Οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι καλά κάνουν. Κάνουν τη δουλειά τους για τη χώρα τους με τον τρόπο που θεωρεί ο καθένας καλύτερο. Οι πράξεις όμως των πολιτικών μας, που εξαρχής με τα σκάνδαλα και τη διαφθορά τους έχουν φέρει τη χώρα στην παρούσα κατάσταση, ισοδυναμούν με εθνική προδοσία. Ποιος θα τους δικάσει;